Vaak vragen mensen mij: wat ben je nu liever? Predikant of muzikant? Dat vroeg ook Gerbrich van der Meer, journaliste van het Friesch Dagblad. En nog veel meer. En wat ik haar daarop verteld heb, kun je lezen in dit interview van haar hand. En heb je moeite om het Fries te ontcijferen, kijk dan even naar de foto’s, die op de omslag van de bijlage stonden.
Met dank aan de redactie van het Friesch Dagblad; een onafhankelijke krant die het waard is om gelezen te worden; ook buiten Friesland.
In juni hoop ik samen met de mannen van rockband Grace de studio in te gaan om Friese bewerkingen op te nemen van songs uit de top 2000. Denk aan The River van Bruce Springsteen, Hotel Califorrnia van The Eagles en Candle In The Wind van Elton John. Als het lukt, dan zal eind van dit jaar een CD het licht kunnen zien met als titel: de top 2000 in het Fries. Maar nu al hebben we een eigen song opgenomen, waarvan de jury van Liet 2016 (Fries Liedfestival) vond dat ‘het niveau erg goed was’ en een ander opmerkte: ”’Klinkt goed – wow knap hoor, heel complexe muziek, met gevoel voor drama – Ramses Shaffy in het Fries.” Nou ja, oordeel zelf.
Meditatie ds. G. R. Rinsma zondag 13 maart 2016 (vijfde zondag 40dagentijd)
Profetenlezing: Jesaja 58:7-10
Evangelielezing: Lucas 20:9-19
Lieve mensen
Alle evangeliën, Marcus, Mattheus en Lucas hebben dit verhaal van Jezus opgenomen. Het is een onthullend, schokkend bericht. Omdat het uitloopt op een moord. Op een onschuldig iemand. Iemand die ongewapend wordt gezonden naar opstandige wijnbouwers. Als het ware met een witte vlag. Iemand die wordt vermoord met voorbedachten rade. “Dat is de erfgenaam! Laten we hem doden, dan is de erfenis voor ons.” Lees verder
Eerste schriftlezing: Jesaja 62:1-5
Tweede schriftlezing: Johannes 2:1-11
Beste mensen,
Het was voor mijn verjaardag bedoeld. Er zou een kistje aankomen met een verrassing. Maar twee weken later was er nog steeds geen verrassing gekomen. Ik vroeg wat de verrassing dan wel was. Een boeket wijn. Verschillende soorten. Ik zei: als het niet geleverd is, moet je toch maar eens bellen. Wat bleek: de bestelling kon niet worden uitgevoerd, omdat de wijn op was. Het bedrag zou worden teruggestort.
Zo had het ook kunnen aflopen op de bruiloft te Kana. Lees verder
(reactie van ds. Jaap Miedema op de Top 2000 dienst 27 december 2015 in Leeuwarden; verschenen in het kerkblad van Oosterbierum en met zijn toestemming overgenomen)
Sinds enkele jaren is onze Protestantse Kerk een nieuw fenomeen rijker: De Top2000-kerkdienst, inmiddels op bijna 100 plaatsen in Nederland.
Ik heb die in Leeuwarden bijgewoond, op zondagmiddag 27 december. Ik ging er nieuwsgierig heen maar ook met aarzelingen, hoe kun je de Top 2000 in vredesnaam met een kerkdienst combineren?
De kerk zat vol (Wijkcentrum De Schakel in Camminghaburen). Met medewerking van band, koor en predikant. Er was sprake van een herkenbare orde van dienst: Votum en groet, gebeden, overdenking, collecte en dominee in toga. Dus het was echt een kerkdienst en het merendeel van de kerkgangers, meest veertigers en vijftigers, was daarmee bekend. Nu komt het: We hebben alleen maar liederen uit de Top2000 (mee)gezongen! We begonnen met All you need is love van de Beatles en eindigden met De Nije Dei van De Kast. Toen nog een kopje koffie, even nagenieten en blij naar huis.
Onderweg bedacht ik mij dat we een nieuw liedboek hebben en dat het ons best wel moeite kost om er in thuis te raken. Nieuwe woorden, nieuwe melodieën, prachtig dikwijls, maar het vergt ook veel gewenning en oefening.
Kennelijk is er nog een ander liedboek in de hoofden en harten van de kerkgangers. Het liedboek van de Top2000. De meeste songs werden moeiteloos meegezongen. Deze liederen zijn veel meer dan de populaire deuntjes van de radio, ze vertellen ook waar we waren toen we dit nummer hoorden en wat we deden en in welke stemming we verkeerden. Aan de hand van de nummers komt het andere verhaal van ons leven langs en dat verhaal is heus niet alleen maar seks en drugs en rock en roll, het gaat ook over geloof en over de vraag wie ik ben en wie mijn vrienden zijn en waar ik troost vind als ik alles kwijtraak. Kortom het zijn de eeuwige vragen die mensen aan zichzelf en aan elkaar stellen, binnen en buiten de kerk. Het lijkt erop dat de eredienst zich goed laat verbinden met de teksten uit de Top2000. Oordeelt u zelf.
Neem bijvoorbeeld Mag ik dan bij jou, van Claudia de Breij,
over de vraag bij wie je terecht kunt in zware tijden.
Als de oorlog komt, en als ik dan moet schuilen,
Mag ik dan bij jou?
Als er een clubje komt, waar ik niet bij wil horen,
Mag ik dan bij jou?
Als er een regel komt waar ik niet aan voldoen kan
Mag ik dan bij jou?
En als ik iets moet zijn, wat ik nooit geweest ben,
Mag ik dan bij jou?
Of Knockin’ on heavens door (Kloppen op de deur van de hemel) van Guns ’n Roses, gezongen als onderdeel van het gebed.
Of Fix you van Coldplay als een gebed om ontferming:
Als je je best doet
maar het lukt niet
en je krijgt wat je wilt
maar niet wat je nodig hebt
en je verspeelt en verspilt
de liefde van je vriendin
Refrein: Lichten zullen je thuis brengen
en ze zullen je tot op het bot verwarmen
en ik zal proberen je te helen.
(To fix is fiksen, repareren, in orde maken, helen)
Of tenslotte, een nummer van de dit jaar overleden Thé Lau. Het is een oproep tot saamhorigheid en medemenselijkheid.
Dit is voor de misfits (zij die niet goed in onze samenleving passen, de buitenbeentjes) die je her en der alleen ziet staan. Die onder straatlantaarns eten en drinken bij de volle maan. En ik hef het glas op jouw gezondheid, want jij staat niet alleen. Refrein: Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen.
Ds. J. Miedema Lees verder
Beste mensen,
We wisten het al meer dan een maand geleden dankzij dat YouTube filmpje. Of misschien dankzij die man, die daags na de aanslag zijn vleugel op straat neerzette tegenover het Bataclan theater en dit lied begon te spelen. Zonder woorden. maar dat was ook niet nodig. Want sinds november 1971, toen de song van John Lennon voor het eerst in de Top 40 verscheen, kent 
bijna iedereen ze uit z’n hoofd. En sinds 8 december 1980 – negen jaar later – toen de zanger op laffe wijze werd vermoord, is het lied duizenden keer de wereld rond gegaan en is het de hymne geworden van de vrije westerse wereld geworden. Daar kan geen kerklied tegen op. Lees verder
Beste mensen,
De commissie Vorming & Toerusting van de protestantse gemeente Goutum organiseert in de komende tijd een aantal evenementen waarvoor kaarten kunnen worden gekocht.
U kunt de kaarten kopen via deze website.
PROBEER JE VOOR TE STELLEN: IMAGINE OP NR. 1
Ik weet nog goed, toen ik het lied voor het eerst hoorde. Ik zat in de brugklas en moest elke dag een uur heen en terug fietsen. En kwam dan vrijdags net te laat thuis om de daverende dertig (de hilversumse concurrent van de Veronica Top 40) te kunnen beluisteren. Lees verder
GYSBERT was een band uit Gorredijk, die in de jaren tachtig drie platen(o.a. met De Waarman fan de Gordyk) maakte en een bescheiden bekendheid ge-noot in het folk-circuit.
Bandlid Hans Jonker bracht Gysbert destijds in aanraking met koperblaasmusici van het conservatorium. Op hun tweede elpee, getiteld Frisipaasje, werd al één nummer samen opgenomen (‘Hallo, myn freon’); het derde album ‘In Earme Band’ uit 1987 was in zijn geheel gevuld met voor koper gearrangeerde nummers.
Maar ondanks alle muzikale creativiteit bleef het album nagenoeg onopgemerkt; reden voor Gysbert om twee jaar later na een korte afscheidstournee de handdoek in de ring te gooien. Bandleider Gerard Rinsma vertrok daarop uit Friesland en keerde pas in 2013 terug, waarna hij onverwacht weer in contact kwam met de vroegere bandleden. En toen Gerard Rinsma in de herfst van 2015 de toenmalige producer tegen het lijf liep, bleek dat deze nog de oorspronkelijke 16-sporen tapes van het album in zijn bezit had. Dankzij de kwaliteit van de opnames kon het album met behulp van geavanceerde digitale techniek helemaal opnieuw gemixt en gemasterd worden. Het resultaat was verbluffend: alsof het album niet in 1987, maar in 2015 was opgenomen.
Zowel Hans als Gerard raakten daardoor zo enthousiast, dat ze 28 jaar na de verschijning van hun zwanenzang besloten om het album alsnog op CD uit te brengen. “Want”’, zo reageert Hans desgevraagd, “onze muziek krijgt nu de mix, die het verdient.” En Gerard: “We vinden het te mooi om het alleen voor onszelf te houden.”
Deze CD met 13 nummers en een bonustrack is vanaf 4 december te koop in de platenwinkels van Leeuwarden, boekhandel Planteyn in Gorredijk en Rinsma Fashion Plaza en De Heeren van Rinsma eveneens in Gorredijk of te bestellen zijn via deze website.
Titel: ‘In Earme Band’ (een armlastige band) van Gysbert en koperkwintet Mellow Brass. De opbrengst van de verkoop zal in zijn geheel naar Help Mij Leven gaan: het opvangproject van straatkinderen in Rio de Janeiro van Robert Smits. (zie www.helpmijleven.org)
1. IN EARME BAND
We spylje krekt sa lang
sa lang as’t breed is,
we spylje krekt sa lang,
sa lang der keet is,
mar we ha gjin sint
op ‘e melis,
want wy binne mar in earme band:
krinten yn ‘e brij ha wy nea kint.
En de trompet is lek
en de saksofoan hat in ferburgen gebrek
en de tromboane hat in kikkert yn ‘e hals
en de piano klinkt gewoan falsk.
2. MARIA
Se sit op ‘e knibbels yn it ledikant:
gjin sliepen yn it sin.
Se sjocht my mei grutte eagen oan,
wachtet op wat ik dwaan sil.
Twa jier stapt se no om op dizze wrâld,
mar har eagen lykje sa wiis en âld
en ik wit hoe grut at se ek wurde sil,
Maria
kint nimme bedjerre by my,
wurd ik lilk, dan laket se nei my
en at se laket, smelt se alle iis yn my.
Se lit har sakje op ‘e flier,
út it ledikant wei klom.
Op bleate fuotten set se nei de doar:
se sjocht noch ien kear efterom
op ‘e drompel fan de grutte minskewrâld.
Neat wat har keare kin en nimmen dy’t har tsjinhâldt
en ik wit hoe grut at se ek wurde sil,
Maria,
kint nimme bedjerre by my,
wurd ik lilk , dan laket se nei my
en at se laket, smelt se alle iis yn my.
Hoe sil ’t wêze as ienkear
do de kjersen plukst fan de beam,
net mear meirinst oan mem har earm?
Is de wrâld dan iepen en frij?
Net mear ferdield yn jim en wy?
Hoe sil’t wêze ast like grut bist as wy,
Maria?
kint nimme bedjerre by my,
wurd ik lilk, dan laket se nei my
en at se laket, smelt se alle iis yn my.
3. SE LEAUDE NOCH YN LOK
Se leaude noch yn lok op de âlde wize,
foarlibbe troch har heit en mem
en njoggen moanne nei de brulloft
stie de widze klear foar de lytse Tjalling Geart:
nei syn pake ferneamd.
Se leaude noch yn lok op de âlde wize,
tegearre op in eilantsje yn de libbensoseaan:
fiif oere iten op tafel; acht oere it sjoernaal;
te libjen foar man en bern:
har heechste ideaal.
Mar oan alle mearkes komt in ein
en dizze wie yn ien kear út,
doe’t hy in oare namme flústere
by de tradisjonele jûntút
“Marianne “, sei se, “wa is dat?”
en se siet yn ienkear rjochtop.
“En no fertelst my alles,
oars klau ik dy de eagen út ‘e kop.
Se wie alhiel fan slach en fan de wize,
dat hja har sa fersind hie yn it manlju’s aard
en mem koe hûndert kear sizze:
“’t is oan de frou om te ferjaan.”
Har eilantsje yn de oseaan
wie mei ien feech fan de kaart.
4. IK LEAU DAT ‘K LEAFST
Ik leau dat ‘k leafst allinne bin:
op myn skip, dat foar de wyn
oer it wiid hinne gliidt,
of op myn rêch
ûnder it grien fan in bûkebeam.
Wylst ik in simmermiddei ferdream
en nei flinters en minskeskuon sjoch,
wachtsje ik op de kear
datst foarby rinnen komst
5. JAPICX III (ynstrumintaal)
6. CHRISTIANE
Fûgels kinne fleane en binne frij;
it hat gjin sin en sjoch se efternei.
Christiane draait har om fan it ‘gewapend’ beton.
Om har hine steane plysjes en militêren klear
foar it heitelân – flaggen wapperje read.
Teksten op buorden; ja, in protte wurdt der presteard.
Mar alle wegen rinne hjir dea.
Op stasjons inkeld ien rjochtingsferkear
fan West- nei East-Berlijn.
En Christiane wit: der is gjin wei,
nearis in mooglikheid
en sjoch oan de oare kant:
de moanne is nocht tichterby.
Ik wie in toerist út it westen wei,
fan de wrâld, dy’t achter de muorre leit.
Ik kaam har tsjin op it Alexanderplein.
En wylst we ronnen troch de rein,
sei se: “dizze oarloch hat gjin ein;
it fjoer is inkeld yn iis omslein.”
En Christiane wit: der is gjin wei,
nearis in mooglikheid
en sjoch oan de oare kant:
de moanne is nocht tichterby.
7. DE KLINYK
Tûzend drippen op it raam
en net ien fersint him yn it paad,
dat yn it foar útset is.
Starich beslacht it rút:
adem faait it panorama út,
mar net it witten dat yn dy is:
alles leit fan te foaren fest;
hiel dit libben achter it glês;
elke stap dy’tste fersetst
yn de klinyk.
Alle dagen binne gelyk
en de nachten lang.
Yn de klinyk
is de wrâld wyt
en binne de muorren hurd.
Mem glimket ast wat seist
en heit sjocht nei bûten fûgels nei;
begripe se watste sizze wolst?
As immen dyn tinsen stopsette koe,
mar oan ‘e ein bliuwst altyd allinne oer
mei de eangst datst starichoan gek wurdst.
Soms wurdst sa benaud,
komme de dagen op dy of,
strike se as skaden lâns it gebou
fan de klinyk.
Alle dagen binne gelyk
en de nachten lang.
Yn de klinyk
is de wrâld wyt
en binne de muorren hurd.
8. MELDIJ
Oan de piano kipe hja nei it ljocht
en klonk dy noch nei,
mar stoar ûnderweis.
Har wurden foelen del:
plústers, los op ‘e wyn.
…en klonk dy noch nei,
mar stoar ûnderweis:
in ljochtstreek oer it fjild,
dêr’t it skaad oerhinne skood.
En noch fjil ik de waarmte fan dyn lea;
dyn eagen, dy’t dronken, seagen nea
de takomst, sa at ik dy yn myn dreamen seach.
En ik hie gjin rjocht en tink dy foar mysels;
de sangen waarden âld,
myn fingers fan stien, sa kâld:
oan de grins fan myn eachweid
gong immen mei dy mei;
….de fierte naam dy op
en faaide dyn stal út
en oer it iepen fjild
waaide myn rop út.
En noch fjil ik de waarmte fan dyn lea;
dyn eagen, dy’t dronken, seagen nea
de takomst sa at ik dy yn myn dreamen seach.
9. AS IK DY MYN EAGEN LIENE KOE
As ik dy myn eagen liene koe,
wat soeste sjen ast de fjilden oerskôgje koest:
it lân sa grien, de wyn, dy’t troch de beammen rûst.
Wat soeste sizze ast troch myn eagen sjen koest?
Bygelyks soe ik dy dan wize hokker toer
by welk doarp heart, op welk mar dat seil sile soe
en boppe ús de wolken, dy’t dan driuwe starich oer.
Wat soeste sizze as ien fan harren ús meinimme koe?
lâns sân sleatten
nei it grutte wiid;
tiid en lân fergetten
ast ienkear by my wiest.
As ik dy myn eagen liene koe,
wat soeste sjen ast de fjilden oerskôgje koest ?
Mar it lân is griis en de beammen binne keal
en triennen benimme it sicht fan it each.
10. IENKEAR
Ienkear kom ik werom,
ienkear hâldt de trein foar it stasjon.
Yn maaie, juny of april,
mar ienkear sil it wêze
dat ik dy werom sjen sil.
Want ienkear binne de dagen foarby,
dy’t ús skiede, do fan my:
ienkear is it leafste yn my foar dy.
De dagen sille winne en de nacht giet foarby,
ienkear skowe de wolken foar de sinne wei;
bloeie maitiidsblommen inkeld foar ús
en stekt yn hiel it doarp elkenien de flaggen út.
Want ienkear binne de dagen foarby,
dy’t ús skiede, do fan my:
ienkear is it leafste yn my foar dy.
It heechste liet, ik doarde it nea oan,
ik song myn lieten yn mineurtoan,
mar no – in nij refrein set yn mei dy.
11. FANNEMOARN
Fannemoarn ha ik dy besjoen;
do slieptest noch en ik wist net goed
wat sa taaste yn myn moed:
yn it wikseljend ljocht
boarten dyn krollen lâns dyn gesicht;
kalm gie it tekken op en del.
En elke kear as ik dy wer oansjoch
– ek al bist oerdei tûzend kear oars –
speur ik nei it bern fan fannemoarn.
12. TSJERKE (neitins oan de tsjerke fan de Gordyk (1683-1983)
Jiske en pún: neat oars is der oer.
De grutske toer leit brutsen foaroer
en wyn blaast it stof fan ieuwen fuort.
As skiep op ‘e flecht: de stiennen op it hôf.
De klok slacht net mear, de hoeder is op slach dea,
nije hearen stean klear foar it regear.
Ik ha in foto fan doe’t er noch yn ’t sintrum ston,
it doarp de tiid joech en op sneontejûn
syn klokken liede liet foar de snein, dy’t komme soe,
foar it folk, dat op dy dei op him tastreame soe.
Rein docht de rest fan it ôfbraakproses:
op ‘e bulte stien bloeit kattesturt en flier
en ûnkrûd waachst oer it tsjerkepaad.
It sil yn 1896 west ha,
doe’t immen in flagge op de tsjerketoer set hat
en elkenien, dy’t kaam de tsjerkewâl del
seach fiif letters waaien op it reade flanel.
It wie de flagge mei de bea fan it folk:
jou ús hjoed ús deistich brea.
In oannim bedriuw hat opsje op de grûn
plannen foar in bank of oar sakenpand
lizze op besjen op ’t gemeentehûs.
13. IN EARME BAND (reprise)
want wy binne mar in earme band:
krinten yn ‘e brij ha wy nea kint.
14. bonustrack: JOU MY IN LIET
(foar Elisabeth Käsemann (1947 – 1977 )
Foar minsken sûnder namme,
ophelle yn ‘e nacht
en nei geheime finzenissen tabrocht
Foar minsken sûnder rjochten
efter traaljes en stikeltried,
dy’t ferdwine sûnder spoar, sûnder bewiis.
Jou my in liet, dat myn adem draacht
en dwers troch alles hinne giet
en gjin beliis jout
as myn stim stikt yn it fertriet.
Foar de frouwen op it plein,
hâlde stil har buorden yn ‘e loft
mei in foto fan man of soan:
`Sis my, libbet er noch ?’
Foar it bern dat om syn heit gûlt
en wekker wurdt midden yn ‘e nacht,
as in auto yn de strjitte stil hâldt
en in portier tichtslacht.
Jou my in liet, dat myn adem draacht
en dwers troch alles hinne giet
en gjin beliis jout
as myn stim stikt yn it fertriet
In liet dat dûnset oer de pleinen
lâns de kazernes en it paleis:
in liet, net del te bêdzjen:
‘ienkear binne wij frij’
‘ienkear binne wij frij’
Jou my in liet, dat myn adem draacht
Jou my in liet, sterker as de dea, jou my in liet, jou
BEGELEIDENDE TEKST OP DE PLATENHOES UIT 1987:
‘In Earme band’ is opnaam op de Lemmer yn de Face Sound Studio
op 9,10,11,12,21 en 22 septimber 1987
en mixed op 5 en 6 oktober 1987.
Teksten, muzyk en arranzjeminten binne makke troch Gerard Rinsma.
Koperarranzjeminten troch Gerard Rinsma en Hans Jonker.
Produksje: Hans Jonker, Gerard Rinsma en Joop van der Linden
Opnametechnyk: Joop van der Linden.
It skilderij op de foarside is makke troch Pieter Pander.
‘In Earme band’ dat wol ek sizze dat dizze plaat der net kommen wie sûnder stipe fan de provinsje Fryslân, it provinsjaal Anjerfûns en it Lammert Heeringa fûns.
Hoe it sa kommen is.
Yn Fryslân is brass- en fanfare muzyk aardich populêr; dat is
bygelyks of te lêzen oan it tal korpsen en brassbands yn de provinsje.
It wie maaie 1983, doe’t Gysbert as Fryske groep troch Hans, ien fan har leden, foar it earst yn kontakt kaam mei dizze koperblaaswrâld: it idee fan in mooglike gearwurking waard op de twadde plaat al foarsichtich útprobearre.
Oantrúne troch entûsjaste reaksjes fan it koperkwintet en Gysbert besochten Gerard en Hans om mear muzyk fan Gysbert foar koper te arranzjearjen. Op it konsert fan Gysbert en koperkwintet “Mellow Brass’ yn april fan dit jier wie it resultaat te hearren. Doe wie ek fuortmei-ien elk der wis fan dat dizze gearwurking op de plaat ferskine moast.
No, dy plaat ha jo no yn ‘e hannen en wy fan Gysbert hoopje dat jo mei like folle wille nei dizze plaat lústerje sille as wêr’t wy mei oan dit projekt arbeide ha.
GYSBERT
TERUBLIK OP ‘IN EARME BAND’ (een arme band):
De naam Gysbert is anders dan verwacht niet afgeleid van de friese dichter Gysbert Japicx, maar van de gelijknamige toneelvereniging, waar zowel de ouders van Johan Cnossen als Gerard Rinsma lid van waren. Johan en Gerard kenden elkaar al van de middelbare school, hadden in enkele gelegenheids-uitvoeringen al samengewerkt: o.a The White Dove in 1977, Dreamen fan doe, 1978. En in 1979 werden samen met Hans en Eelco Jonker de eerste demo’s gemaakt in de huiskamer van Gerards ouders. Met deze demo’s gingen zij naar Wobbe van Seijen, van Universe Productions, die er echter weinig heil in zag. Door zanger, troubadour Roel Slofstra op het spoor gezet van de pas opgerichte vereniging Tsjoch, traden Gerard en Johan met pianiste Iteke Baakman voor het eerst op op het 3de Tsjoch festival in de Klameare in Workum in 1980. Daar kwamen zij in contact met Henk Dijkstra, een virtuoos op de 12-snarige gitaar.
De samenwerking met Henk duurde twee jaar en om het unieke materiaal niet verloren te laten gaan, besloten Gerard, Hans en Johan om een elpee in eigen beheer op te nemen.
De elpee ‘Doekele’s Kafe’e was het begin van een bescheiden bekendheid in het folk-circuit. Via Hans Jonker, die samen met zijn broers Aarjen en Eelco de plaats van Henk Dijkstra had ingenomen, kwam Gysbert in aanraking met koperblaasmusici van het conservatorium. Op hun tweede elpee, getiteld Frisipaasje, werd al één nummer samen opgenomen (Hallo, myn freon), de derde elpee – In Earme Band – was in zijn geheel gevuld met voor koper gearrangeerde nummers. Ook werd op deze elpee de zang van Gerard afgewisseld door die van Grytsje Kingma, die korte tijd bij de band zong.
Vanaf die tijd trad Gysbert bij voorkeur op met het koperkwintet Mellow Brass en toen zangeres Rinske van der Meer de plek van Grytsje had ingenomen, stond de band in het laatste seizoen met tien man op het podium. Het afscheidsconcert op 9 april 1989 in de Skans te Gorredijk werd voor die gelegenheid vastgelegd en uitgebracht in eigen beheer onder de naam ‘Folk en Fanfare, Brass en Ballade’. Op deze opname, eerst op tape en later op CD uitgebracht, is goed te horen hoe Gysbert zich in de negen jaar ontwikkeld had en hoe breed hun muziek geworden was.
Maar tegelijk beseften alle leden dat de grenzen van een niet-professionele band bereikt waren en besloot Gerard Rinsma, die al die jaren vanuit Amsterdam en sinds 1986 als dominee in het friese Grou de band had geleid, om haar op te heffen.
De band kon terugzien op een aantal hoogtepunten, waaronder in 1985 een aantal optredens in West-Berlijn, deelname aan een NCRV-programma voor nieuw talent en een bescheiden airplay. En verder het aanbieden van de eerste exemplaren van hun drie elpees aan respectievelijk drs. J. Mulder, destijds gedeputeerde voor cultuur in de Friese PS, Rink van der Velde, schrijver en tenslotte in de Sint Piter kerk van Grou aan Gysbert Japicx himself.
Uit dat laatste blijkt wel dat de band veel pretenties had, die ze echter nooit helemaal waar heeft kunnen maken. Ze bleef consequent vasthouden aan het friestalige, merendeels door Gerard Rinsma geschreven repertoire, lang voordat andere groepen er landelijk mee doorbraken. Ze bleef ook consequent spelen in het folkcircuit, waarbinnen zij eigenlijk niet meer paste.
In 2015 werden de 16-sporen tapes van de derde plaat ’In Earme Band’ in de studio van toen teruggevonden; dankzij de kwaliteit van de opnames kon de plaat opnieuw gemixed worden en besloten Hans en Gerard deze 28 jaar later alsnog op CD uit te brengen.
Gerard Rinsma