Naar Rio de Janeiro

Lang geleden schreef Ralph McTell al eens een liedje over de straten van Londen; let me take you by the hand and lead you through the streets of London, I’ll show you something to make you change your mind. Het lied was daarna niet meer weg te denken; bij elk kampvuur kwam het wel terug. Maar voor mij kreeg het deze dagen een totaal nieuwe betekenis, want als u dit leest, ben ik ver weg op de andere helft van de wereld voor een bezoek aan een andere wereldstad, nl. Rio de Janeiro;

Nee, niet om te sporten of de olympische spelen bij te wonen, maar om

samen met een groep Friese jongeren en een aantal ouders een bezoek te brengen aan het straatkinderenopvangproject van Robert Smits.robert smits met kinderen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

slapende_straatkinderen

morroRobert Smits heb ik in mijn eerste gemeente Grou-Jirnsum leren kennen, toen hij als zovelen voor en na hem als argeloze rugzaktoerist naar Rio was afgereisd. Hij was echter zo geschokt was door de aanblik van kinderen, die er op straat leefden, dat hij het jaar erop in 1988 opnieuw naar Rio vertrok, ditmaal vastbesloten om iets voor de straatkinderen te gaan doen. Hij leerde Portugees en vestigde zich daarna permanent in Brazilië. Aanvankelijk ging Robert zelf iedere avond naar het Grand Central, waar de meeste straatkinderen zich ophielden; hij deelde brood en drinken aan de kinderen uit om op die manier met hen contact te leggen. Want als hij op deze manier eenmaal hun vertrouwen had gewonnen, was het zijn bedoeling om de kinderen van de straat te krijgen door ofwel plaatsing bij een familielid in huis, ofwel plaatsing in een pleeggezin of opvanghuis.corcovado-mountain-and-christ-redeemer-statue-half-day-tour-in-rio-de-janeiro-128058

 

In de loop der jaren is het werk van Robert en de stichting, die hij daarvoor in het leven heeft geroepen, (REMER:’Refúgio de Meninos e Meninas da Rua’, ofwel ‘Schuilplaats voor Straatjongens en -meisjes’) sterk gegroeid en worden kinderen met sport, spel en school uit handen van drugsbendes en criminaliteit gehouden. Als dat nodig is, krijgen ze niet alleen onderdak, maar worden ze ook voorbereid op een volwaardige plek in de samenleving.

Daarvoor biedt Roberts Stichting REMER op haar woonboerderij in het dorpje Pequeri een veilig onderkomen aan kinderen waar thuis grote problemen zijn: kinderen met een achtergrond van diepe armoede, verwaarlozing, misitioshandeling en/of sexueel misbruik. In een vervangende gezinssituatie krijgen deze kinderen 24 uur per dag, 7 dagen per week, persoonlijke aandacht en liefde van professionele begeleiders, waaronder twee pleegmoeders die in ploegendienst de zorg voor een huis met maximaal 8 kinderen op zich nemen.

Vanuit Nederland wordt Roberts werk financieel, publicitair, personeel en moreel ondersteund door de stichting Help mij Leven, die naast de nodige gelden af en toe kleine hoeveelheden medicijnen, speelgoed of andere materialen naar Brazilië stuurt en elk jaar vrijwilligers werft om een periode in Brazilië te helpen.

Omdat er in de groep vanuit Friesland een plekje vrij was, werd ik gevraagd of ik belangstelling had om ter plekke het werk van Robert te bekijken; ik had toch als straatmuzikant door de jaren heen de inhoud van de gitaarkoffer voor Robert bestemd? Ja, dat was waar. Toen ik met mijn gitaar, tamboerijn en trom voor het eerst de straat opzocht, had ik al vrij snel door dat een goed doel mensen vrijgeviger maakte. Zo haalde ik met ‘straatmuziek voor straatkinderen’ soms wel het driedubbele op.           mascottes-olympische-spelen-2016-gepresenteerd

FAVELA GAMES

Nu ik dus voor het eerst zelf naar Rio en daarna naar de woonboerderij in Pequeri ga, valt dat niet alleen samen met de Olympische spelen, maar o
ok met de finale van de FavelaGames, die Robert en zijn team op zaterdag 30 juli 2016 organiseert. Kinderen uit de favela’s van Rio de Janeiro zullen dan uitkomen in vijf Olympische sporten met de bedoeling om hen onbezorgd te kunnen laten sporten en spelen! En voor mij heeft Robert al een gitaar en verstrekker geregeld, zodat ik en ander muzikaal kan begeleiden.

TERUG

Als we dan weer aan zullen komen op het stationnetje van Grou-Jirnsum hoop ik naast een schat aan ervaringen ook het nodige geleerd te hebben. Als was het maar om te ontdekken hoe barmhartigheid en ontferming in de Braziliaanse context gestalte krijgt en welke vormende invloed dit heeft op de meereizende jongeren. Daarnaast ben ik nieuwsgierig naar de rol van de kerk (ik weet nog niet welke) in dit project om die te vergelijken met de rol van de kerk in de Nederlandse situatie in soortgelijke projecten; tegelijk zou ik willen zien uit te vinden welke rol de Braziliaanse spiritualiteit en geloofsbeleving in dit project hebben gekregen; en hoe dit naar de Nederlandse situatie vertaald kan worden.

In elk geval kan ik tijdens en voor belangstellenden na de dienst van 14 augustus heel veel meer over vertellen en wie weet kan ik u dan tegelijk kennis laten maken met de samba en de bossa nova (lied 223, 423 uit ons liedboek)